De lente heeft ieder jaar weer de merkwaardige gewoonte zich voor te doen als een betrouwbare bondgenoot van de liefde. Terrassen lopen vol, jassen gaan open en ergens diep vanbinnen besluit menigeen dat het lot hen nu eindelijk wel eens goedgezind mag zijn. En eerlijk is eerlijk: bij het eerste zachte briesje gaat zelfs de meest rationele ziel een tikje onvoorzichtig denken. Freud zou daar vast een ingewikkelde verklaring voor hebben gehad, maar vermoedelijk komt het erop neer dat wij in april collectief een beetje minder verstandig worden.

Het is ook precies in dié periode dat de liefde zich weer op straat waagt. Niet statig en goed voorbereid, maar stuntelend. Juist dan, wanneer alles bloeit, blijken ook de misverstanden opvallend goed te gedijen. Appjes die te snel worden verstuurd, stiltes die te lang duren, blikken die verkeerd worden geïnterpreteerd. Van mensen die “Gaan we nog snel iets leuks doen?” schrijven en dan vervolgens drie weken niets meer van zich laten horen. Van een eerste ontmoeting op een zonnig terras die eindigt in verkleumde beleefdheid, omdat de ander in werkelijkheid toch vooral verliefd blijkt op zichzelf. Want de liefde is in theorie prachtig, maar in de praktijk regelmatig een wat rommelige onderneming. Ze komt meestal wat onhandig aanzetten en struikelt vaak over eigen verwachtingen.

Jung vertelde ons dat wij in de liefde vooral op zoek zijn naar iets van onszelf in de ander. Dat klinkt prachtig, totdat blijkt dat de ander je vooral confronteert met diens onvermogen om op tijd te komen, een fatsoenlijk gesprek te voeren of een wonderlijk talent heeft om op het verkeerde moment iets confronterends te zeggen. De liefde is zelden een rechte laan vol bloesem. Vaker is het een kronkelend tuinpad met modder, een losliggende tegel en af en toe een ruige struik waar je beter met een boog omheen kunt lopen.

En toch. Elk voorjaar wagen we het opnieuw. Misschien omdat hoop zich weinig aantrekt van ervaring. Misschien omdat zelfs een mislukte ontmoeting nog altijd beter voelt dan helemaal geen verhaal. De lente weet dat. De liefde ook.

Misschien is dat precies waarom zij zo’n dankbaar onderwerp is. Liefde en daten gaan immers zelden alleen over verlangen, maar ook over projectie, misverstand, timing en de hardnekkige neiging om in een ander vooral te zien wat men zelf hoopt te vinden.

In Ontspannen daten (dit moet je weten) wordt juist die kant van de liefde liefdevol en met humor blootgelegd. Met de geestige cartoons van Jan Horjus en de licht ironische teksten van Carla de Ruijter ontstaat een boek dat de romantiek niet onttovert, maar haar juist menselijker maakt. Jan tekent met zijn cartoons feilloos wat we liever niet hardop zeggen. Carla verwoordt in korte, licht humoristische teksten precies dat wat je denkt… meestal nét nadat het misging.

Over appjes analyseren alsof het cryptogrammen zijn. Over hoop, zelfbedrog en goede vrienden die zeggen: “Je moet het loslaten.” En over waarom ontspannen daten vaak pas lukt nadat je het hebt opgegeven.

Ontspannen daten is soms grappig en dan weer mild ontregelend. Het gaat over situaties die je herkent. Over verlangen en projectie. Over hoop en de realiteit. En over hoe daten vaak minder gaat over de ander dan over jezelf.

Juist daarom is dit boek zo herkenbaar. Want wie ooit heeft gedatet, gewacht, gehoopt, getwijfeld of zich met een glimlach heeft afgevraagd waar het precies misging, zal in deze pagina’s iets van zichzelf terugvinden. Een boek dat niet uitlegt hoe je moet daten, maar wel laat zien waarom we het zo ingewikkeld maken. Met mildheid voor al dat menselijk gemodder in de marge van de liefde. Moderne liefdesperikelen met ouderwetse twijfels.

Het boek is verkrijgbaar voor € 17,95 en de opbrengst van ieder boek dat je via TMS besteld gaat naar het goede doel: Het Nationaal Fonds tegen Kanker.

Voor wie erg graag dit sprankelende boek in bezit wil hebben… Hierbij de QR-code:

Want uiteindelijk is dat misschien wel de geruststellendste gedachte: dat er, tussen lente, verlangen en lichte verwarring in, altijd iets moois ontstaat wanneer we bereid blijven te kijken naar onszelf en naar elkaar – bij voorkeur met een beetje zelfspot. De liefde hoeft niet perfect te verlopen om de moeite waard te zijn. Soms is zij op haar best juist wanneer alles nét even anders gaat dan gepland.

“Wie zichzelf te serieus neemt in de liefde, mist vaak  waar het om gaat.”
“Wie ontspannen wil daten, moet eerst accepteren dat niemand dat ooit echt doet.”